|
| Laatste Reacties | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
| Meest Gelezen |
|---|
| Gerelateerde Berichten |
|---|
| Archief |
|---|
| Dirk Serries @ Whatbar #4 |
|
Een elektrische gitaar, een versterker en enige effectpedalen. Dat is het enige materiaal waarmee Serries het publiek meeneemt in zijn muzikale wereld. Een duistere, spirituele wereld waarin repetitieve riffs het uitgangspunt vormen van een muzikaal verhaal dat zich gedurende een stuk langzaam maar zeker steeds verder uitbreidt, totdat het zo ontstane gelaagde geheel aan het eind weer ontmanteld wordt en de stilte wederkeert.
Serries speelt morgenvanavond dergelijke stukken. Tussendoor wordt niet geklapt en dat is ook gepast. Het zou de opgebouwde sfeer immers alleen maar tenietdoen. Die sfeer is, zoals bij de meeste op eenvoudige en aanhoudende herhaling gebaseerde minimale muziek, duidelijk verwant met veel oeroude sacrale muziek. Zo roepen de lage, lang aangehouden drones vergelijkingen op met het gezang van Tibetaanse monniken, of de immer aanwezige grondtoon in Indiase raga’s. De woeste climaxen waarnaar Serries met Fear Falls Burning toewerkt, blijven vanavond achterwege. De stemming die hij met zijn nieuwe stukken creëert is eerder introspectief en contemplatief. Ook het contact met het publiek wordt alleen gelegd via de muziek. Pas na afloop van het vijfde stuk wendt hij zich naar de luisteraar en neemt hij het terechte applaus in ontvangst. Een geslaagde avond voor eenieder die zich graag onderdompelt in donkere, meditatieve klanken.
Zoals zo velen, die eind jaren 80 begonnen met elektronische muziek, kwam Serries allereerst met allerlei muziekcassette-uitgaven, die alleen in kleine kring verspreid werden. Mond-tot-mond-reclame moest er destijds voor zorgen dat die muziek bij een groter publiek terecht kwam. Vaak kon de muziek alleen per post bij de artiest of speciale bedrijven besteld worden. Pas later werd de stroming ambient groot genoeg en de kosten om cd's uit te geven laag genoeg om de muziek naar de buitenwereld te krijgen.
Serries heeft met talloze artiesten binnen de ambient samengewerkt, de bekendste daarvan is Steve Roach. Hij heeft ook samengewerkt met Steven Wilson van Porcupine Tree, die onder zijn schuilnaam Bass Communion ook een aantal ambientalbums heeft uitgegeven. In 2007 heeft Serries op zijn website aangekondigd op te houden te werken onder de naam vidnaObmana; de oplevering van zijn An Opera for Four Fusion Works Acte IV was het laatste wat hij componeerde onder die naam. Er zullen waarschijnlijk nog wel albums van hem onder deze naam verschijnen, maar dat zijn dan al eerder uitgegeven albums die herbewerkt zijn of in een andere uitvoering verschijnen. In 2005 kwamen de eerste albums uit onder zijn nieuwe artiestennaam, de muziek van FFB is meer gitaargericht.
dirk serries has never shied away from leaps of faith. a decade ago, he stunned the ambient scene with an incisive twist to his personal style on the classic the river of appearance" and in 2005, he shed the renowned moniker of vidnaObmana, replacing it with the immersive guitar eruptions of his latest incarnation fear falls burning. on microphonics, he has now taken his boldest step yet. defying superimposed concepts and pseudonyms, he returns with the first material under his own name and at his most personal and vulnerable. for years, serries has experimented with spontaneous guitar improvisations over a continuous atmospheric drone. initially intended as a means of rehearsing and developing ideas, these sessions were never intended to be released officially . over time, however, serries came to realize that these painstakingly pristine and painfully pure pieces constituted the very essence of his musicality, the foundation of what makes him "tick" as an artist. composed of a minimal array of delicately attuned and interrelated themes, the music develops through the continuously shifting relations of its constituent currents. because of this outward simplicity, microphonics has turned out a work of great intimacy and immediacy, a yearning sonic breath which seamlessly fuses the elliptic ambient worlds of vidnaObmana with the dark mysticism of fear falls burning: this latest leap of faith is the sound of the morning awakening, of the day dreaming and the night speaking in its sleep.
http://www.myspace.com/mymicrophonics
|
Geen reacties gepost