Mikhail Epstein

CONCLUSION

ON THE PLACE OF POSTMODERNISM IN POSTMODERNITY

In the book: Russian Postmodernism: New Perspectives on Post-Soviet Culture. New York, Oxford: Berghahn Books, 1999, pp.456-468.

1. Removing the Quotation Marks

Venedikt Erofeev is the first but certainly not the sole manifestation of the new sentimentality. At the end of the 1980s and particularly at the beginning of the 1990s, Erofeev's 'sentimental aesthetics' became a major influence on Russian literature. Sergei Gandlevsky, one of the leading poets of his generation, has defined this trend as "a critical sentimentalism," holding the middle ground between two extremes, namely a lofty and detached Metarealism that ignores contemporary life, and Conceptualism, which is deliberately reductionist, ridiculing all stilted ideals and models of discourse. "Situated between two polar opposites, it [critical sentimentalism] borrows as needed from its more resolute neighbours, transforming their extremes in its own fashion: it diminishes the arrogance of the righteous poetry and curtails the excesses of the ironic poetry. Such a method of poetic perception of the world is more dramatic than the other two because its aesthetics is subject to minimal reglamentation; it has no ground except that of feeling, mind, and taste." These principles define not only Gandlevsky’s own poetry but the skeptical and sentimental ‘hangover poetics,' which cuts the ground out from not only the haughty sober person but the haughty drunk as well — a practice introduced into the latest Russian literature by Venedikt Erofeev.

Joost Heijthuijsen - Vet geluid is alweer gestold. het bleek niet alleen muzikaal handgeklap, maar ook handjeklap tussen muziekjournalisten en muzikanten. een term om bladen en top-40's mee te vullen. maar na sub-genres als lo-fat geluid, ambient vet geluid en minimal vet geluid kunnen we deze stroming opbergen tussen urban en two-step; andere stromingen die door kappersblaadjes en nerd-nieuwsgroepen gedragen werden. maar het grote publiek nooit bereikten.
er heeft zich echter weer een nieuw geluid aangediend. namen als kamikaza-kareoke en coverphonia circuleren al. maar de enige juiste benaming is volgens mij intelligent skihut muziek (ism).
hoe komt men op die naam? enerzijds ligt er een link met de techno-scene. slimmere kids die van de vierkwartsmaat en de basbonk genoeg hadden wilden de muziek verder brengen. uit de techno-hal, terug de kleinschaligheid in. net zoals hier gebeurt met mensen die genoeg hebben van steeds dezelfde, dwingende powerballadvorm, en er iets anders mee willen doen.
anderzijds is er een muziekhistorische link tussen de fluxus-achtige a-muzikaliteit van dj's als otzi etc.. en "intelligenter" a-muzikale performers als v/vm (boegbeeld van de internationale ism-scene), kevin blechdom en onze nederlanderse totaalentertainer harry merry.
verwar deze scene NIET met mensen als donna summer, duran duran duran etc. etc. deze mensen hebben wel dezelfde esthetische uitganspunten, maar proberen er nog een "mooi" muzikaal verhaal mee te vertellen.
ik heb het over de geniaal mislukte kareoke-acts, die uitblinken in repetoirekeus en in performancekunst. die alles op de hak nemen, maar van daaruit tegelijkertijd ook aan nieuwe esthetische kaders werken.
naast het esthetisch kader heeft de idm ook een etisch kader. denk aan artiesten als rank sinatra, die links hebben met de copywrong beweging. denk aan de polimiek tussen v/vm en the wire. ISM verzet zich tegen gevestigde waarden als journalistiek, sterrendom en rijkdom.
Vet geluid is dood. lang leve ISM!

lees verder: http://www.ilxor.com/ILX/ThreadSelectedControllerServlet?boardid=42&threadid=1718

Vanuit een donkere kamer

Over Shoah en beeldverbod

L’image de l’homme est inséparable, désormais, d’une chambre à gaz…

        -Georges Bataille [1]

1. Vier bijzondere foto’s

Ergens in augustus 1944 slaagt een aantal gevangenen uit Auschwitz-Birkenau erin om de hallucinante gruwel die zich daar voltrekt in een paar foto’s vast te leggen. [2]...

De jonge belg Christophe van Gerrewey heeft De prijs voor de jonge kunstkritiek 2008 gewonnen. En wel in beide categorieen: essay en recensie.

hierbij beide teksten:

‘De toekomst is die berg’

– Samuel Beckett

Iets kan pas nieuw zijn als het zich op een andere plaats bevindt....