Een volgende gesprek met Joëlle Tuerlinckx voor de Witte Raaf ging over Kunst en Vriendschap.

Een mooi thema aan het begin van 2010.

Het verscheen in De Witte Raaf nr 131, januari 2008
 
Koen Brams & Dirk Pültau
Kunst en vriendschap
Koen Brams/Dirk Pültau: Wat zijn volgens jou de kenmerken van een artistieke vriendschap?

....

Het volgende gesprek dat Brams en Pültau hadden met Joëlle Tuerlinckx ging over 'kunst en het museum'.

Het verscheen in De Witte Raaf, nr. 129, september 2007

Koen Brams & Dirk Pültau

Kunst en het museum: een gesprek met Joëlle Tuerlinckx
 
Koen Brams/Dirk Pültau: Wat is je eerste herinnering aan een museum?
Joëlle Tuerlinckx: De eerste die bij me opkomt is een tentoonstelling over de kunst van de Azteken in het Paleis voor Schone Kunsten van Brussel. Ik was een jaar of tien en ik weet nog dat het een plek was waar ik veel van hield. Het leek me een nieuwe soort van stille ruimte, een die heel andere mogelijkheden bood dan een religieuze plaats. Het gewicht dat in een kerk of een kathedraal op je valt heb ik altijd ondraaglijk gevonden. En vreemd genoeg, hoe meer ik in een kerk op het beeld word gewezen, hoe meer abstractie ik erin zie....

In de Witte Raaf verscheen een serie interviews van Koen Brams en Dirk Pültau met Joelle Tuerlinckx over kunst en onderzoek.

Vandaag deel 1, verschenen in Witte Raaf nr. 122, juli 2006.

Koen Brams & Dirk Pültau
Kunst en onderzoek: een gesprek met Joëlle Tuerlinckx 

Koen Brams/Dirk Pültau: We willen het hebben over onderzoek, over onderzoek in het algemeen en over jouw onderzoek in het bijzonder...
Joëlle Tuerlinckx: Waarom willen jullie het daar met mij over hebben?...

tip 2 van Rob!

in het kader van Whatnight #4 de komende weken items over

'de toekomst in de ruimtste zin van het woord!"

deze komt van Rob van Kranenburg!

by Giancarlo Toniutti 

part one

As each one of us experiences time in his/her/its own life and within any discrete medium, 1 like music or any other art, it seems that (recently?) within the field of this medium, authors often invest little time and efforts in recognizing that time has not only passed but also that it has somehow brought experiences to the fore. Experiences which have inevitably 2 marked both the single junctures in the lives of many persons 3 and many objects, and in the development of theoretical thoughts, models and practices, and salient signs and forms within a general anthropological idea of culture. 4

Though authors deal with time inside their media, 5 they mostly deal with a linear idea of time, a "quantity" of time, and with time as a vectorial element, 6 treating it just as a "white" component both of the structures and the experiences derived from those structures. 7 It is not inaccurate to say (I think), that it is substantially rare to find authors who analyze time in something else than a linear unfolding. 8 This is mostly due to the practical experiential needs, the superficial perception of "facts", where time, though contingent to the unfolding itself, is not considered as a qualitatively validating nucleus, but as a "metrical" signal. 9 Contextually, however, authors tend to treat time 10 just like a derivational factor within an inscrutable or fatalistic or finalistic (or whatever else) view of natural history, with cultural evolutions somehow relegated to a component side. They treat time as a bunch of memorial facts, which they may or may not adhere to, which they can or cannot discriminate against their ideal backgrounds. Memorial facts consequently drifting into principles and rules; and in their drifting they cohere with the notion of time itself.