Door de schedel van Damien Hirst tentoon te stellen verleent het Rijks glans en legitimatie aan het in toenemende mate maffiose kunstcircuit.

bron:volkskrant

alle afbeeldingen luc

In de inleiding schrijft zij;

Er bestaan een paar cruciale momenten in het leven die voor een grote bewustwording zorgen en onverhoopt dwingen tot het maken van keuzes. Het zijn deze momenten die een mensenleven richting geven en een doel bepalen om naar toe te werken. Een half jaar geleden kwam ook ik tot zo’n bewustwordingsmoment waarop mijn doel zich openbaarde in de vorm van een zoektocht naar de perfecte ruimte.  

   Deze zoektocht vormde de aanleiding tot het schrijven van mijn boek. In negen hoofdstukken, die gezien zouden kunnen worden als korte opzichzelfstaande essays en met elkaar verbonden zijn door één overkoepelend thema, onderzoek ik met aanvulling van eigen ervaringen en gedachten hoe de mens op verschillende manieren ruimten creëert, vormgeeft en indeelt. Terugkerend naar de essentie en fundamentele waarden van het bouwen en wonen probeer ik een beeld te vormen van de gebouwde omgeving en de wijze waarop wij ons tot deze omgeving en de daarin aanwezige ruimten verhouden. 

   Een ruimte omvat meer dan alleen de muren van een gebouw of de grenzen van de horizon: het is tevens een omgeving waarin wij leven, wonen, werken en aanwezig zijn. Door een besef te krijgen van de ruimten waarin wij ons dagelijks begeven en verplaatsen; door ons te realiseren wat voor invloed de omgeving op ons uitoefent, kunnen wij op ons leven reflecteren en onbenoembare gevoelens een plaats geven. Het zoeken naar een perfecte ruimte is, zo gesteld, nauw verbonden met het zoeken naar een perfecte leefwijze. Om er achter te komen wat een perfecte leefwijze is en wanneer een ruimte als volmaakt kan worden ervaren, moet de kern daarvan gevonden worden. Eenvoud, dat wil zeggen zoveel mogelijk uitsluitingen doen, kan hiertoe een hulpmiddel zijn. Derhalve levert deze scriptie geen bewijzen of concrete doelstellingen die naar een perfecte leefwijze zullen leiden, maar vormt zij meer een aanzet tot reflectie op de eigen woon- en leefsituatie en bewustwording van de omgeving.

Thierry de Duve

Thierry de Duve, een onafhankelijk denker, natuurlijk ook weer uit Belgie, schreef een onvoorstelbaar goed boek waarin hij Duchamp aan Greenberg en Kant linkt....
lees en huiver:

Kant after Duchamp

Kant after Duchamp brings together eight essays around a central thesis with many implications for the history of avant-gardes. Although Duchamp's readymades broke with all previously known styles, de Duve observes that he made the logic of modernist art practice the subject matter of his work, a shift in aesthetic judgment that replaced the classical "this is beautiful" with "this is art." De Duve employs this shift (replacing the word "beauty" by the word "art") in a rereading of Kant's Critique of Judgment that reveals the hidden links between the radical experiments of Duchamp and the Dadaists and mainstream pictorial modernism.

Part I of the book revolves around Duchamp's famous/infamous Fountain. Part II explores his passage from painting to the readymades, from art in particular to art in general. Part III looks at the aesthetic and ethical consequences of the replacement of "beauty" with "art" in Kant's Third Critique. Finally, part IV attempts to reconstruct an "archaeology" of modernism that paves the way for a renewed understanding of our postmodern condition.

de link :

notities bij de tekst van kamiel van winkel