|
Jason Rhoades, PIG (Piece in Ghent) fragment, 1994 |
|
In het S.M.A.K in Gent is tot nog tot 3 december 2010 de tentoonstelling Inside Installations te zien.
Het gaat om de vraag hoe een museum omgaat met installaties die voor een specifieke ruimte ontworpen zijn. Kan het werk ergens anders worden opgesteld? Hoe wordt het gedocumenteerd? Hoe wordt het gerestaureerd? etc.
Het S.M.A.K. probeert daarop antwoorden te formuleren door in Inside Installations tien installaties opnieuw op te stellen die tot de vaste collectie van het museum behoren.
Dit is een uitloper van het internationale onderzoeksproject 'Inside Installations' dat plaatsvond tussen 2004 en 2007 en dat onder andere de complexiteit van installatiekunst onderzocht.
vandaag: Jason Rhoades, PIG (Piece in Ghent) fragment, 1994
PIG kwam tot stand tijdens de beroemde tentoonstelling This is the show and the show is many things in 1994. De installatie oogt zeer chaotisch door de absurde mix aan objecten en materialen, maar is toch zeer strak geregiseerd. Elk voorwerk verwijst naar een element uit het Lam Gods van de Gebroeders van Eyck dat nog altijd in de St. Baafs in Gent staat. De jacuzzi vervangt de fontein, rechtvaardige rechters worden motorrijders en frieten verwijzen naar olievertechniek. MTV wordt het engelenkoor.
Rhoades gaf zeer stakke richtlijnen voor een wederopbouw van de installatie.
Toch kunnen we ons bij het weerzien vandaag de dag niet aan een gevoel van willekeur ontrekken. Het is een mooie installatie en Rhoades was ene goede kunstenaar, maar nu het fantasmagorische van die zomer van 94 er af is moeten we vaststellen dat de verwijzing naar het Lam Gods gratuit en totaal misplaatst is. En een klassiek geval van een Amerikaanse kunstenaar die geen enkel gevoel heeft voor de ware betekenis van een dergelijk schilderij.
|
|
|
Honore d'O, Draaiboek voor de Schatbewaarder, 1996 |
|
In het S.M.A.K in Gent is tot nog tot 3 december 2010 de tentoonstelling Inside Installations te zien.
Het gaat om de vraag hoe een museum omgaat met installaties die voor een specifieke ruimte ontworpen zijn. Kan het werk ergens anders worden opgesteld? Hoe wordt het gedocumenteerd? Hoe wordt het gerestaureerd? etc.
Het S.M.A.K. probeert daarop antwoorden te formuleren door in Inside Installations tien installaties opnieuw op te stellen die tot de vaste collectie van het museum behoren.
Dit is een uitloper van het internationale onderzoeksproject 'Inside Installations' dat plaatsvond tussen 2004 en 2007 en dat onder andere de complexiteit van installatiekunst onderzocht.
vandaag: Honore d'O, Draaiboek voor de Schatbewaarder, 1996
uit het vouwblad:
Wie een installatie van Honore d'O betreedt, komt in een andere wereld terecht. De kunstenaar werkt met gevonden objecten en in elk object gaat hij op zoek naar de verschillende mogelijkheden om het te verbinden met een ander object, en nog een tweede object, een derde...kortom de kunstenaar schotelt de toeschouwer 'spelenderwijs' een aaneenschakeling van van materialen voor die je binnenloods in zijn eigenzinnige universum, vol speelsheid, humor en poezie. De objecten balanceren wankel en fragiel, elkaar nog net in evenwicht houdend. Naast installaties maakt hij video's waarin hij eveneens lijkt te zoeken naar onlogische manieren om de realiteit te benaderen.
Draaiboek voor de Schatbewaarder is een installatie die schijnbaar ongecontroleerd in de architecturale ruimte woekert. Als toeschouwer kan je er in verdwalen en op die manier het kunstwerk leven inblazen. Iedereen is vrij om voor zichzelf betekenissen te creeeren, bruggetjes te slaan tussen kunst en leven, het draaiboek in handen te nemen.
De installatie kan variabel worden opgebouwd. Tijdens Inside Installations zal Honore d'O de installatie vijf keer opbouwen in de ruimte.
|
|
|
Paul Thek, Visual Therapy, 1986 |
|
In het S.M.A.K in Gent is tot nog tot 3 december 2010 de tentoonstelling Inside Installations te zien.
Het gaat om de vraag hoe een museum omgaat met installaties die voor een specifieke ruimte ontworpen zijn. Kan het werk ergens anders worden opgesteld? Hoe wordt het gedocumenteerd? Hoe wordt het gerestaureerd? etc.
Het S.M.A.K. probeert daarop antwoorden te formuleren door in Inside Installations tien installaties opnieuw op te stellen die tot de vaste collectie van het museum behoren.
Dit is een uitloper van het internationale onderzoeksproject 'Inside Installations' dat plaatsvond tussen 2004 en 2007 en dat onder andere de complexiteit van installatiekunst onderzocht.
vandaag:Paul Thek, Visual Therapy - dedicated to Archbsihop Raymond Hunthausen, 1986
uit het vouwblad:
De Amerikaan Paul Thek (1933-1988) ontwikkelde in de jaren 60 en 70 een zeer divers oeuvre waarin schilderijen, sculpturen en ruimtelijke installaties op een speelse, poetische manier werden benaderd. Thek ontwikkelde een eigenzinnige beeldtaal, fragiel en broos maar tegelijk zeer scherp en agerend tegen maatschappelijke wantoestanden.
Visual Therapy is een installatie die hij maakte voor Chambres D'Amis in 1986. De broze constructie brengt kleurrijke gebruiksvoorwerpen en objecten samen in een 'speelse' processie. Het werk is opgedragen aan Aartsbisschop Raymond Hunthausen die zich in de jaren 80 kantte tegen het Amerikaanse nucleaire wapenarsenaal en daarmee in aanvaring kwam met de Katholieke kerk. Een zeer actueel thema!
Let op de raketsculpturen die uit het speelgoed oprijsen.
|
|
|
Wolf Vostell, La SIberia d'Estremadure (III), 1983 |
|
In het S.M.A.K in Gent is tot nog tot 3 december 2010 de tentoonstelling Inside Installations te zien.
Het gaat om de vraag hoe een museum omgaat met installaties die voor een specifieke ruimte ontworpen zijn. Kan het werk ergens anders worden opgesteld? Hoe wordt het gedocumenteerd? Hoe wordt het gerestaureerd? etc.
Het S.M.A.K. probeert daarop antwoorden te formuleren door in Inside Installations tien installaties opnieuw op te stellen die tot de vaste collectie van het museum behoren.
Dit is een uitloper van het internationale onderzoeksproject 'Inside Installations' dat plaatsvond tussen 2004 en 2007 en dat onder andere de complexiteit van installatiekunst onderzocht.
vandaag:Wolf Vostell, La Siberia d'Estremadure (III), 1983
uit het vouwblad:
Vostell is bekend als een van de oprichters van Fluxus in Duitsland.
In de jaren vijftig bekend geworden vanwege happenings waarbij hij met auto's, radio's en televisietoestellen en treinen werkte. Zo liet hij geensceneerd een trein en een auto botsten.
HIj was een van de eerste die met televisietoestellen werkte. Zijn relatie tot media had voornamelijk een hogere politieke betekenis. Vostell gebruikte hiervooor de term 'de-coll/age', referenend aan de woelige jaren zestig waarin het leven als
'agressief'en 'destructief' ervaren werd. De oorlog in Vietnam, het trauma van de jodenvervolgingen. Geweld was voor Vostell een allegorie van de werkelijkheid rondom hem. Hij beschouwde die dagelijkse realiteit ook als 'kunst', met de
gewelddadigheden van 1968 als het 'summum' van hun een wording.
De installatie La Siberia d'Estremadure (III) is het resultaat van een performance die Vostell in Gent opvoerde. Tijdens de performance ging de kunstenaar een buffetpiano met een drilboor te lijf, hij bespeelde te toetsen met een hond, goot melk
over de pianist en op de achtergrond zong een opera-zangeres, een tv werde ingezet als instrument. Op een vleugel speelde een pianist een bewerkt stuk van Scarlatti en Vostell's vrouw speelde zambomba.
De actie werd door Vostell integraal vastgelegd. Hij was een van de eersten die happenings documenteerde en zijn archief is vandaag de dag dan ook van onschatbare waarde. Het museum onderzoekt momenteel of een re-enactment mogelijk is.
|
|
|
Joelle Tuerlinckx, Un esemble autour de MUR, 1999 |
|
Joelle Tuerlinckx, Un Ensemble autour de MUR, 1999
In het S.M.A.K in Gent is tot nog tot 3 december 2010 de tentoonstelling Inside Installations te zien.
Het gaat om de vraag hoe een museum omgaat met installaties die voor een specifieke ruimte ontworpen zijn. Kan het werk ergens anders worden opgesteld? Hoe wordt het gedocumenteerd? Hoe wordt het gerestaureerd? etc.
Het S.M.A.K. probeert daarop antwoorden te formuleren door in Inside Installations tien installaties opnieuw op te stellen die tot de vaste collectie van het museum behoren.
Dit is een uitloper van het internationale onderzoeksproject 'Inside Installations' dat plaatsvond tussen 2004 en 2007 en dat onder andere de complexiteit van installatiekunst onderzocht.
Vandaag: En Ensemble autour de Mur uit 1999, een installatie van Joelle Tuerlinckx.
Het woord 'MUR'in de titel is dubbel doorgestreept.
uit de bijbehorende folder:
Het S.M.A.K kocht het werk in 1999 aan en toen bestond het slechts uit een projectie van het dubbel doorgestreepte woord MUR op een witte wand.
Gedurende de drie opstellingsmomenten in het museum die in de jaren daarop volgden werden steeds nieuwe elementen toegevoegd. Un ensemble autour de mur is een variabele installatie en een work in progress.
Dit typeert de werkwijze van Tuerlinckx. Ze vertrekt steeds van ervaringen en affiniteiten die ze heeft met een bepaalde ruimte. De ruimte wordt bevraagd. Tuerlinckx werkt met het aspect tijd in relatie tot verschillende materialen,
vormen en kleuren. Objecten kunnen veranderen, verkleuren, degraderen. Het dubbel doorstrepen van het woord MUR is een woordspel waarin Tuerlinckx speelt met de idee dat dia's bij langdurige projectie vervagen en uiteindelijk verdwijnen.
Het is de veranderlijkheid die maakt dat Un ensemble een zeer dankbare installatie is voor een tentoonstelling als deze. In het kader van het Europese onderzoeksproject onderzocht het S.M.A.K. samen met de kunsteaar naar duidelijke opstellingsmodi
en bijbehorende eisen. Er werden vijf scenario's uitgewerkt en gedocumenteerd. Het zijn in de eerste plaats instructies, handleidingen voor curatoren en mensen die vanuit een andere discipline haar werk kunnen interpreteren.
Voor Inside Installations heeft wetenschapsfilosoof een wiskundige Jean-Paul van Bendegem de installatie vanuit zijn eigen ervaring, maar volgens Tuerlinckx instructies, opgesteld.
|
|
|
Bas van den Hurk - The Lost Painters interview |
|
 untitled, 90 x 60 cm, 2010
Niek Hendrix & Erik van Liere
Een gesprek met Bas van den Hurk
Op 8 juni hielden The Lost Painters hun eerste interview uit een estafette-reeks. In deze serie worden zij van kunstenaar naar kunstenaar doorgestuurd om interviews te houden over het hoe en wat van het werk en het atelier. Ze begonnen met Bas van den Hurk. Woont en werkt in Tilburg, bekend als schilder, mede-oprichter van Whatspace en als theoriedocent verbonden aan academie St Joost.
|
|
|